Η ζωή σαν ταινία- Έκχαρτ Τόλλε

 

Μέσα από τις προκλήσεις της ζωής οι άνθρωποι εξελίσσονται, όπως και όλα τα είδη του πλανήτη. Μέσα από αυτές η συνείδηση ωριμάζει.

Πάρτε για παράδειγμα τις ταινίες. Κανείς δε θα ήθελε να δει μια ταινία όπου οι ήρωες δε δέχονται προκλήσεις από τη ζωή στο έργο. Φανταστείτε ότι πηγαίνετε στον κινηματογράφο, η ταινία αρχίζει, προχωράει, τα λεπτά περνούν και τίποτα δε συμβαίνει, μετά από λίγο θα πείτε ότι αυτή δεν είναι μια ενδιαφέρουσα ταινία ….τίποτα δεν πηγαίνει στραβά!

 Αν δεν πάει κάτι στραβά ,δεν υπάρχει ταινία!

Πρέπει να υπάρχει μια πρόκληση η οποία να λύνεται ή σε εξωτερικό επίπεδο, σε επίπεδο γεγονότων, ο κακός για παράδειγμα να κατατροπώνεται, που δεν είναι μια τόσο καλή ταινία.

 Σε μια πιο καλή ταινία οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο ήρωας, προκαλούν μια αλλαγή στον χαρακτήρα του , ένα προχώρημα.

 Και σε μια πραγματικά καλή ταινία, ο ήρωας γίνεται πιο συνειδητός, μέσα από τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει. Αυτή είναι μία ταινία που μπορεί να θέλεις να δεις πάλι και πάλι γιατί κατά κάποιο τρόπο ,κάθε φορά που την βλέπεις μετέχεις στην αφύπνιση του ήρωα.

Μια τέτοια ταινία είναι ‘Η μέρα της Μαρμότας’. Όπου κάποιος βαθιά ασυνείδητος άνθρωπος υποφέρει κολλημένος στην ίδια μέρα, σε μια πόλη που μισεί, κάνοντας πράγματα που μισεί, βλέποντας ανθρώπους που μισεί , χωρίς να υπάρχει διαφυγή. Αυτό φυσικά είναι το εγωικό στάδιο, αυτή είναι η αίσθηση για τον άνθρωπο που ζει μέσα σε αυτό. Μέχρι που τελικά κάτι αλλάζει μέσα στον ήρωα, έρχεται σε πλήρη αποδοχή, ο μεγάλος πόνος τον φέρνει στην πλήρη παράδοση σε αυτό που είναι και αρχίζει και γίνεται βοηθητικός στους άλλους και βιώνει την ίδια μέρα αλλιώς και καταλήγει να βλέπει υπέροχο το μέρος αυτό και να θέλει να μείνει εκεί και τότε είναι ελεύθερος.

Στη δική μας ζωή, όμως, θεωρούμε ότι δε θα έπρεπε να συμβαίνει αυτό, θα θέλαμε η ζωή μας να είναι τελείως βαρετή. Οι άνθρωποι παραπονιούνται, όταν κάτι πάει στραβά, θεωρούν ότι αυτό που λατρεύουν να βλέπουν στις ταινίες δε θα έπρεπε να αφορά τους ίδιους και τη ζωή τους. 

Ακόμα και καθώς αφυπνίζεστε θα δέχεστε την πρόκληση της βαρυτικής έλξης της ασυνειδησίας μέσα σας αλλά και με τη μορφή ανθρώπων και καταστάσεων έξω σας, στην εργασία, στις σχέσεις σας, στον κόσμο που κατοικείτε.

Η απουσία προκλήσεων δεν διευκολύνει την πνευματική ανάπτυξη όπως ίσως πιστεύετε. Μπορεί για ένα διάστημα να ήταν ευχάριστο να μην υπάρχουν προκλήσεις ,αν αυτό όμως συνεχιζόταν για πολύ, το επίπεδο της παρουσίας σας θα μειωνόταν ,απλά γιατί δε θα χρειαζόταν.

Ό τι προκύπτει στη ζωή σας είναι η πρακτική σας. Είναι η πρακτική που σχεδιάστηκε ειδικά για το δικό σας πνευματικό μονοπάτι. Απλά αφεθείτε και ακολουθήστε τη…

Ελέυθερη απόδοση στα ελληνικά του παρακάτω βίντεο του Ε.Τ.

https://www.youtube.com/watch?v=ZAnPZV2kDhc