Αν η σχέση με το μέσα (το κέντρο μας, την πηγή ,την ύπαρξη, τη ζωή, το Θεό, όπως θέλεις πες το) είναι προβληματική, τότε αυτό θα αντανακλάται σαν προβληματική σχέση- σύνδεση με τους ανθρώπους γύρω μας (συντρόφους, παιδιά, συγγενείς, γείτονες) ,με τα πλάσματα, με το περιβάλλον, ακόμα και με τον αέρα που αναπνέουμε. Θα τον βλέπουμε απειλητικό, επικίνδυνο(!!). Αν η σχέση με το μέσα μας δεν αποκατασταθεί, δεν μπορεί να υπάρχει ισορροπία και έξω. Το μέσα και το έξω είναι άμεσα συνδεόμενα. Το έξω αντανακλά το μέσα.
Η σύγχρονη ψυχολογία έχει εφεύρει ένα καινούριο διανοητικό τερτίπι ,μια καινούρια ταμπέλα (γιατί σε αυτό πράγματι είναι πολύ καλή, στο να βάζει δηλαδή περίτεχνες ταμπέλες στα φαινόμενα της ανθρώπινης συμπεριφοράς και έτσι βοηθά στην ακόμα καλύτερη θεμελίωση του ξεχωριστού εγώ στους ανθρώπους, που βασίζεται στην ταύτιση με τα ονόματα και τις μορφές), την ενασχόληση με το μέσα, την πνευματική εργασία τελικά, την θεωρεί πνευματική παράκαμψη ,διαφυγή, αποφυγή, άρνηση του έξω, ενώ στην πραγματικότητα αυτός είναι ο δρόμος για την απόλυτη σύνδεση, διασύνδεση, υπερσύνδεση και τελικά θεραπεία σε όλα τα επίπεδα.