Το Τέλειο που προσποιείται.

                                           

Προσποιείσαι ότι ξέρεις τον κόσμο, 

το πολύ 'σοβαρό', ενήλικο εγώ σου, 

η ψυχρή ,υπολογιστική, κατακερματισμένη λογική σου σε πείθει για αυτό,

ότι μπορείς και πρέπει να μπορείς να ορίζεις, να ελέγχεις το επόμενο λεπτό.

Παραδέξου αυταπατάσαι,

τίποτα δεν ξέρεις,

τίποτα δεν μπορείς να ορίσεις, έτσι αποσχισμένος.

Η Ζωή ισοδυναμεί με Μυστήριο Συνολικό

Γίνε η αγάπη!

 

Η πιο σημαντική πλευρά της αγάπης δεν είναι στο να δίνεις ή στο να παίρνεις αλλά στο να είσαι. Το να είσαι σε αγάπη είναι το μόνο πράγμα που παρέχει σταθερότητα. Το να είσαι σε αγάπη σημαίνει να βλέπεις τον Αγαπημένο γύρω σου παντού.

Στον πολιτισμό μας, θεωρούμε την αγάπη σαν ένα σχεσιακό πράγμα. Ενώ το εγώ χτίζεται γύρω από τις σχέσεις, η ψυχή όχι. Θέλει μόνο να είναι αγάπη. Είναι πραγματική χαρά, για παράδειγμα, να μετατρέπεις κάποιον που αρχικά δε συμπαθούσες στον Αγαπημένο. Ένας τρόπος που το εξασκώ αυτό είναι βάζοντας μια φωτογραφία ενός πολιτικού με το οποίο διαφωνώ έντονα στο τραπέζι της λατρείας που διατηρώ- στο βωμό μου. Κάθε πρωί όταν ξυπνώ, λέω καλημέρα στον Βούδα, στον γκουρού μου και στα υπόλοιπα άγια πλάσματα εκεί. Αλλά διαπιστώνω ότι είναι διαφορετικό το πνεύμα με το οποίο λέω 'Καλημέρα κύριε Πολιτικέ'. Ξέρω ότι ακούγεται κάπως αστείο, αλλά μου θυμίζει πόσο μακριά χρειάζεται να πάω για να δω τον Αγαπημένο μέσα σε όλους.

Ο τρόπος που εργάζομαι πάνω σε αυτό, στο να βλέπω τους άλλους σαν τον Αγαπημένο, είναι να υπενθυμίζω στον εαυτό μου το εξής: