Το εγώ, ένας απαίσιος αφέντης, αλλά ένας θαυμάσιος υπηρέτης

 

"Το εγώ είναι μια δομή του νου που οργανώνει το σύμπαν γύρω από τον διαχωρισμό. Ο τομέας του είναι ο διαχωρισμός. Είναι ο μηχανισμός που καθοδηγεί εσένα ως ξεχωριστή οντότητα. Δύο μηχανισμοί λειτουργούν μέσα μας, θα μπορούσες να τους εξισώσεις με το κεφάλι και την καρδιά σε ένα επίπεδο. Στο επίπεδο του νου ή των ιδεολογικών κατασκευών του νου, υπάρχει ο μηχανισμός που σε συντηρεί σαν ξεχωριστή οντότητα που επιβιώνει και λειτουργεί μέσα στο σύμπαν, μέσα στον κόσμο, μέσα σε αυτό το επίπεδο.

Μετά υπάρχει και μια άλλη πλευρά σου. Ο Άτμαν, η καρδιά, η ενστικτώδης σοφία, που συγχωνεύεται, που εξισορροπεί και ρέει, που δίνει τα πάντα και δεν την πειράζει, είναι σαν τα κρίνα του αγρού, τον ανεπιφύλακτο εραστή. Και υπάρχει μια ένταση μεταξύ των δύο αυτών.

Τώρα, όταν αναπτύσσεις αυτή τη δομή ,του εγώ, αυτόν τον κεντρικό υπολογιστή που είναι απαραίτητος για να τρέξει το παιχνίδι, το ζήτημα που εγείρεται είναι πόσο ταυτισμένος είσαι με αυτό. Στην πνευματική εξέλιξη, δεν καταστρέφεις το εγώ, απλά απομακρύνεσαι από την ταύτιση μαζί του και υπάρχει ως μια λειτουργική μονάδα. Χρειάζεται ως λειτουργική μονάδα ώστε όταν σου μιλάω να συνειδητοποιώ ότι υπάρχω εγώ και εσύ και ότι σου μιλάω σε αυτό το επίπεδο. Χρειάζεται, επίσης, να έχω και την καρδιά μου ανοιχτή ώστε σε ένα άλλο επίπεδο να αντιλαμβάνομαι ότι απλώς μιλάω στον εαυτό μου. Ο Θεός μιλάει στον εαυτό του.

Έτσι, όταν έχω αυτή τη δομή του εγώ για να με προσανατολίζει και για να λειτουργώ σε αυτό το επίπεδο, θα είναι λειτουργική αν δεν ταυτίζομαι μαζί της. Ο Σουάμι Βιβεκανάντα είπε ότι το εγώ είναι ένας απαίσιος αφέντης, αλλά ένας θαυμάσιος υπηρέτης. Η πρωτότυπη εικόνα έρχεται από τον Ραμακρίσνα που μιλάει για μια άμαξα που την σέρνουν άλογα. Και υπάρχει αυτός που οδηγεί την άμαξα που κάθεται από πάνω. Τα άλογα είναι οι επιθυμίες και ο οδηγός είναι το εγώ που νομίζει ότι μόνος του ελέγχει το όλο πράγμα. Και κάποια στιγμή το πρόσωπο που βρίσκεται μέσα στην άμαξα χτυπάει το τζάμι και λέει 'Εδώ στρίψε αριστερά.' Και ο οδηγός λέει: 'Και ποιος στην ευχή είσαι εσύ;' Και αυτός μέσα είναι ο ανώτερος εαυτός που αφυπνίζεται και λέει: 'Είμαι ο ιδιοκτήτης της άμαξας και εσύ είσαι ο υπηρέτης μου.' Και το εγώ λέει: 'Σιγά μην είσαι, εγώ κανονίζω εδώ, με χρειάζεσαι για να επιβιώσεις.'

Χρειάζεται να θυμάσαι ότι το εγώ είναι χτισμένο πάνω στον φόβο. Δεν βασίζεται στην αγάπη. Βασίζεται στο φόβο της μη- επιβίωσης και φτιάχνεις αυτή τη δομή για να αισθάνεσαι ασφαλής. Και είναι ένα υπέροχο εργαλείο ,αλλά αν είσαι ταυτισμένος μαζί του ,φοβάσαι διαρκώς και παίρνεις αποφάσεις βασισμένες στο εγώ που είναι λίγο ακατάλληλες, γιατί χρωματίζονται από τη θέαση που έχεις όταν κοιτάς μέσα από αυτό.

Μπορείς όμως να βγαίνεις έξω από αυτό και μπορούμε να συναντιόμαστε και σε ένα άλλο επίπεδο ύπαρξης. Και μπορούμε ακόμα να συναντιόμαστε πίσω από αυτόν τον χορό, που είναι γοητευτικός και υπέροχος. Και αυτή είναι η ομορφιά του παιχνιδιού μεταξύ του εγώ και της ανώτερης συνείδησης."

 Ram Dass